Takriben yüzölçümü 50 metrekare olan veya daha az olan durgun sudan bir hayvan içerse kalan suya artık su denir. Bu sular dört çeşittir:

1. Kerahatsız temiz ve temizleyici olan artık sulardır. İnsanın, atın ve eti yenen hayvanların artığı gibi. İnsanın büyük ve küçük, müslim ve gayri müslim, hayız ve cünüp olmasında fark yoktur. Ağzı iltihap yapan derhal su içerse artığı murdar olur. Eğer ağzındaki tükrüğü bir kaç defa atar veya yutarsa sonra suyu içerse artığı necis olmaz. Belki mekruh olur. İçki içen hakkında hüküm böyledir.

2. Necis olan artıklardır. Köpeğin, domuzun ve yırtıcı hayvanların artıkları gibi. Bunlarla temizlik sahih olmadığı gibi içilmezler de. Zaruret halinde kullanılabilir. Zaruret halinde ölü hayvanın eti de yenilebilir.

3. Başka su bulunduğu zaman kullanılması mekruh olan sular. Bunlar da ehli olan kedinin, sokağa salınmış tavuğun ve yırtıcı kuşların, fare ve yılanların artıkları gibi. Kedi insanın elini yalarsa yıkamadan önce namaz kılması mekruh olur. Kedinin artığını yemek zengin için mekruhtur. Fakir için zarurete binaen mekruh değildir. Tavuğun gagasında pislik olduğu yakinen bilinirse artığı murdar olur.

4. Artığı şüpheli olanlardır. Eşeğin ve katırın artığı gibi.