Zeyd bin Sâbit (r.a.), rivâyet etmiştir, demiştir ki,

“Geceleri sıkıntı basıp uyuyamıyordum. Bana ârız olan bu uy-kusuzluktan Hazret-i Peygambere (a.s.) durumu anlatıp şikâyette bulundum. Resûllulah (s.a.v.) bana şu duâyı oku” buyurdu:

“Allâhümme ğâretin’nücûmü ve hedeetiVuyûnü ve ente hayyun kayyûmun. Lâ te’huzüke sinetün ve lâ nevmün, Yâ hayyu yâ kayyûmu, ehdi’leylî ve enim aynî.”

Mânâsı: "Allah’ım! yıldızlar battı, gözler uyudu. Sen ise, Hayy’um, Kayyûm’sun, Seni ne uyku tutar, ne de dalgınlık. Ey Hayy ve Kayyut (Allah)! Gecemi sakin yap ve gözümü uyutRâvi diyor ki, ben bunu söyledim (okudum)da, Azız ve Yüce olan Allâh, içinde bulunduğum durumu (sıkıntı ve uykusuzluğu benden giderdi.) (ibn-i Sünnî rivâyet etmiştir.)

İmâm-ı Mâlik’e (r.a.) nakledildiğine göre, Ebû Derda (r.a.), gece yarısı uyandığında şöyle duâ edermiş:

Okunuşu: “Allâhümme! NâmetiVuyûnu, ve ğâratin’nücûmü, ve e teî’HayyürKayyûmü"

Mânâsı: "Allah’ım! Gözler uyudu, yıldızlar battı, halbuki sen yât-ı ebedî ile dibdiri hayâttasın. Ve yerlerin, göklerin ayakta durmasını sağlıyorsun.”